Behandelingen
Acnetherapie
Acne is een chronische ontsteking van de talgklierfollikel. Het is een van de meest voorkomende huidziekten. Het ontstaat meestal rond het 14de levensjaar (puberteit).
De precieze oorzaak van acne is nog niet bekend. Duidelijk is wel dat acne ontstaat door een combinatie van factoren. De vier belangrijkste factoren zijn:

  • een verhoogde talgproductie;

  • een stoornis in het verhoorningsproces (verschilfering) en een afsluiting van het talgklierkanaal;

  • bacteriën die van nature in het haarzakje en in de talgklieren aanwezig zijn;

  • hormonale veranderingen;
  • overige factoren: transpiratie kan de acne verergeren, medicijnen, uitknijpen en krabben, bepaalde stoffen waarmee in de industrie wordt gewerkt (olie en chloor), hormonen (menstruatie en zwangerschap).


  • Acne komt meestal voor in het gezicht, maar ook op de rug en de borst. Soms is er ook acne op de schouders, in de hals of in de nek. Kenmerkend voor acne is een combinatie van:

  • Blackheads (zwarte mee-eters);
  • Whiteheads (witte mee-eters);

  • Papels (rode bultjes);

  • Pustels (puistjes met witte kopjes).


  • De huidtherapeut behandelt lichte en ernstige acne. Dit gebeurt vaak in combinatie met een behandeling door een arts. Daarnaast geeft de huidtherapeut specifieke adviezen waarmee de patiënt zelf de acne kan aanpakken. Een actieve bijdrage van de patiënt is voorwaarde voor succes.

    De huidtherapeut stemt de behandeling af op de medicatie die de patiënt gekregen heeft van huisarts of specialist. De huidtherapeut maakt de huid schoon. De blackheads en whiteheads worden verwijderd, en de pustels en papels worden ingeprikt met een naaldje. Dit om ontstekingen tegen te gaan en littekenvorming te voorkomen.

    Het positief resultaat van behandeling leidt er doorgaans toe dat de patiënt zich zekerder voelt. De huidtherapeut werkt ernaar toe dat de patiënt de acne zo snel mogelijk zelf kan verzorgen.


    Glycolzuurpeeling

    Acne, droge huid, littekens hyperpigmentaties(teveel pigment in de huid) kunnen behandeld worden met een glycolzuurpeeling ook wel fruitzuren genoemd.

    De fruitzuren veroorzaken een afschilfering binnen de hoornlaag door de samenvoeging van de hoorndeeltjes te verminderen, de fruitzuren lossen de tussencelstof op. De celvernieuwing wordt versneld waardoor de celdeling wordt gestimuleerd. De huid wordt soepel en de onregelmatigheden worden verbeterd. De fruitzuren zijn geschikt voor de behandeling van de gemengde, vette en acne huid. De onzuiverheden, pustels en papels die optreden verdwijnen, de huid wordt steviger, gladder en fijner, en littekens worden minder zichtbaar. De werking van glycolzuur is:

  • Hydraterende werking: de huid kan meer vocht vasthouden;
  • Keratolytische werking: afschilfering van de opperste huidlagen;

  • Exfolierende werking: versneld afschilferen van de huidcellen. De littekens worden minder, het voorkomt dat de talgklierfollikels verstopt raken, de kans op nieuwe ontstekingsprocessen wordt verminderd;

  • Antioxidante werking: ontstekingremmende werking.
  • In de praktijk wordt gebruik gemaakt van de percentages 50% en 70% glycolzuur. Als voorbereidende behandeling op een glycolzuurpeeling, gebruikt de patiënt thuis een lager percentage 5% of 10% glycolzuur. De huid went alvast aan de fruitzuren.

    De huid ziet erg rood na de behandeling, na 1/2 dagen is dit weggetrokken. Er kunnen ook korstjes ontstaan, niet aan krabben, vallen er vanzelf af. Tijdens het gebruik van fruitzuren niet in de zon of onder de zonnebank, hierdoor kan pigmentatie ontstaan.


    Camouflagetherapie
    Littekens, spataderen, wijnvlekken en donkere of lichte vlekjes kunnen hinderlijk zijn. De huidtherapeut kan ze minder opvallend maken. Zo zijn er speciale camouflagemiddelen die de patiënt zelf kan toepassen nadat het juiste product en de juiste kleur zijn bepaald. De camouflagecrème geeft niet af op kleding en is bestand tegen water en huidvriendelijk.
    Huidafwijkingen die gecamoufleerd kunnen worden:

    Hypopigmentatie

  • Pityriasis versicolor: schimmelinfectie van de huid veroorzaakt door een gist, er ontstaan lichte vlekken op romp en bovenarmen;
  • Naevus depigmentosis: lichte vlek;

  • Postinflammatoire hypopigmentatie: verzamelnaam voor een groep ziekten die kunnen genezen met lichte vlekken;

  • Vitiligo: wordt gekenmerkt door melkwitte plekken van verschillende grootte en vorm. Vitiligoplekken kunnen op het hele lichaam voorkomen, voornamelijk op handen en voeten.
  • Hyperpigmentatie

  • Cafe-au-lait-vlekken;
  • Melasma: donkere vlekken in het gelaat, meestal bij vrouwen;
  • Postinflammatoire hyperpigementatie: bij lokale of uitgebreide ontstekingsprocessen;
  • treedt bijna altijd postinfammatoire hyperpigmentatie op.

  • Definitief ontharen
    Er zijn twee vormen van overbeharing: hypertrichose en hirsutisme. Ze komen meestal afzonderlijk voor, maar soms gecombineerd.

    'Hypertrichose' is bovenmatige haargroei op plaatsen waar van nature al enige haargroei is. Er kunnen fijne haartjes verschijnen in het gezicht, bij de slapen en bij de wenkbrauwen. Haren op de armen kunnen langer worden en in aantal toenemen. Onderbenen en romp zijn dan meestal ook zwaarder behaard. Hypertrichose komt zowel bij mannen als bij vrouwen voor en ontstaat in de pubertijd. Bij vrouwen kan haargroei optreden op plaatsen waar meestal alleen mannen haren ontwikkelen: 'hirsutisme'. Veel haar verschijnt dan op plekken waar vrouwen gewoonlijk alleen donshaar hebben: op de bovenlip, wangen, kin en hals, rond de tepels, op de borst, de rug, de buik en in de liesstreek. Ook op armen en benen is de haargroei meer dan ‘normaal’.

    Wat zijn de oorzaken van overbeharing?

    Haargroei wordt gedeeltelijk gestuurd door hormonen. Overbeharing kan ook aangeboren zijn. De meest voorkomende oorzaak van hirsutisme is een overgevoeligheid van de haarzakjes voor een normale hoeveelheid mannelijke hormonen (androgenen). Sommige vrouwen met hirsutisme hebben een verhoogde hoeveelheid androgenen in het bloed.

    Wat kan de huidtherapeut voor u betekenen?
    Bij overbeharingsproblemen kunt u eerst de huisarts om advies vragen. Deze kan beoordelen of verdere onderzoeken en maatregelen nodig zijn voordat u zich laat behandelen door een huidtherapeut. Een huidtherapeut kan zorgen voor de verwijdering van ongewenste haren. Maar zelfs bij ‘definitieve’ ontharing moet u er rekening mee houden dat er na verloop van tijd weer nieuwe haren kunnen groeien. Het positief resultaat van behandeling leidt er doorgaans toe dat de patiënt zich zekerder voelt.

    'Elektrische epilatie' zorgt ervoor dat storende haren ‘definitief’ verdwijnen. Het gaat om haren in het gezicht, elders op het lichaam en bijvoorbeeld op huidtransplantaten. De huidtherapeut laat een minuscuul naaldje in het haarzakje glijden om dit elektrisch te vernietigen. Na elke behandeling worden de haren zwakker en dunner waarna ze uiteindelijk verdwijnen.

    Elektrische epilatie is niet pijnloos. Door de stroomsterkte aan te passen aan de individuele patiënt is elektrische epilatie voor iedereen draaglijk te maken. De behandelperiode varieert van enkele maanden tot jaren, afhankelijk van de grootte van het oppervlak.

    Een haar groeit veel langzamer dan de meeste mensen denken. Na maanden of jaren valt een haar uit. Dan volgt een rustperiode voor het haarzakje. Daarna groeit een nieuwe haar. Slechts een deel van de haren is dus zichtbaar. De rustperiode duurt zes weken tot anderhalf jaar, afhankelijk van de plaats op het lichaam, de dikte en diepte van de haar, de hormonale situatie en erfelijke factoren. Na epileren of harsen lijkt het of de haar na een week alweer terugkomt. Maar het gaat om een andere haar, precies ernaast. Haren komen pas na zes tot twaalf weken terug. Als u besluit om u definitief te laten ontharen door een huidtherapeut, is het daarom belangrijk dat u zelf niet meer epileert met een pincet, harst, waxt of de touwtjesmethode gebruikt. U mag de haren wel afknippen of scheren. Eventueel kunt u ook kiezen voor een ontharingscrème die geen huidirritaties veroorzaakt.

    Elektrocoagulatie
    Elektrocoagulatie kan bij de volgende indicaties toegepast worden:

    Miliën (gerstekorrels)
    Milia is een hard bolletje talg dat ingekapseld zit en daardoor moeilijk te verwijderen is. Milia’s komen meestal voor in het gelaat op een vochtarme huid, soms een enkele, maar ook wel in zeer grote hoeveelheden. Door het aanprikken met een naaldje wordt de milia verweekt, bloed en lymfe ruimen de milia dan op.

    Fibromen (steelwratjes)
    De fibroom wordt met een naald doorgesneden. Er kan een korstje ontstaan, wat er na een paar dagen afvalt. Fibromen komen het meeste voor in het gelaat, hals en onder de oksels.

    Teleangiectasien
    Tele’s zijn chronisch verwijde haarvaatjes. Met een naaldje wordt er enkele seconden stroom gegeven en het haarvaatje wordt dichtgebrand. Behandeling van tele’s op een huidgebied een keer per veertien dagen. De huid heeft de tijd nodig om volledig te herstellen. Na de behandeling 48 uur niet in de zon of onder de zonnebank, sauna en niet aan de korstjes peuteren.

    Spiderneavus
    Een vaak wat verdikt klein gesprongen bloedvaatje met centraal een rode punt (spinnetje), komt vaak op het gelaat of op het decolleté voor. Met een naaldje wordt het bloedvaatje dichtgebrand.

    Rosacea
    Rosacea is een chronisch aandoening gekarakteriseerd door het voorkomen van erytheem, teleangiectasien en papulopustels in het gelaat. Zodra de ontstekingen niet meer op de voorgrond staan, kunnen de tele’s dichtgebrand worden.

    Dermatosis papulosa nigra
    Kleine donkerbruin tot zwart gekleurde tumortjes bij negroïde rassen. De afwijkingen komen voor in het gelaat en geven veel cosmetische klachten. Met een naaldje worden ze weggebrand en kan wel een korstje ontstaan, maar dat valt er vanzelf af.

    Oedeemtherapie
    Wat betreft oedemen heeft de huidtherapeut een pakket behandelingsmogelijkheden die vallen onder de integrale oedeembehandeling.

    Lymfoedeem
    Lymfoedeem betekent vochtophoping. Bij lymfoedeem is de afvoer van weefselvocht te gering vanwege een stoornis in het lymfstelsel.

    De stoornis in het lymfsysteem kan zijn aangeboren. Meestal treedt lymfoedeem echter op na een ernstige beschadiging van de lymfvaten of lymfklieren. Veelal is deze beschadiging een gevolg van borst- of prostaatoperatie of van bestraling.

    Bij lymfoedeem is er sprake van een zwelling. Ook een zwaar of vermoeid gevoel in arm of been, of spanning rondom pols, vingers, enkels, elleboog kan het gevolg zijn van lymfoedeem.

    De huidtherapeut zorgt ervoor dat het vocht wordt afgevoerd d.m.v.

  • Manuele lymfdrainage: de huidtherapeut activeert met een zacht pompende beweging, het fijne netwerk van de lymfvaten direct onder de huid. De lymfdrainage stimuleert de vochtopname door de lymfvaten en verhoogt de afvoer van weefselvocht;
  • Oedeem- en fibrosegrepen: met oedeemgrepen leidt de huidtherapeut vocht door het weefsel naar een plaats waar het vocht gemakkelijker wordt opgenomen. Met fibrosegrepen maakt de huidtherapeut verhard weefsel (fibrose) soepeler;
  • Ambulante compressietherapie: is een combinatie van zwachtelen van ledematen door de huidtherapeut en bewegen door de patiënt;
  • Lymftaping: is een techniek met plaktape die wordt gebruikt om gebieden te draineren waar de huidtherapeut geen ambulante compressie kan toepassen.

    Door het vochtafvoer vermindert de pijn en geneest een wond sneller. Als het oedeem niet meer afneemt (dit wordt gecontroleerd door regelmatig de omvang van het oedeem te meten) wordt er een therapeutische elastische kous aangemeten, de kous zorgt voor behoud van het verkregen resultaat. De huidtherapeut legt specifieke bewegings- en ademhalingsoefeningen aan u uit om de afvoer van het lymfoedeem nog meer te bevorderen.

    Lipoedeem
    Lipoedeem betekent vet- en vochtophoping. Bij lipoedeem is er een stoornis in de aanmaak van vetweefsel. De afvoer van vocht via de lymfvaten is niet optimaal. Gevolg is een onderhuidse ophoping van vet en vocht.
    Lipoedeem komt meestal voor rond de heupen, bovenbenen en knieën (vorm van een rijbroek). De oorzaak van lipoedeem is nog niet bekend. De aandoening komt vrijwel altijd bij vrouwen voor. Door hormoonwisselingen kan de lipoedeem verergeren. Symptomen van lipoedeem:

  • Zwaar gevoel in de benen;
  • Pijn in de benen;
  • Cellulitis;
  • Snel blauwe plekken;
  • Problemen met het lopen;
  • Gewrichtsproblemen;

    De kledingmaat van het bovenlichaam en van het onderlichaam kan 2 tot 3 maten verschillen.
    Behandeling van de huidtherapeut:

  • Manuele lymfdrainage (speciale massagetechniek);
  • Zwachtelen van de ledematen;
  • Therapeutische elastische kousen aanmeten bij een stabiele situatie;
  • Bewegingsoefeningen.

    Veneus oedeem
    Bij veneus oedeem werken de kleppen in de aderen niet optimaal, waardoor er geen goede bloedstroming en vochtafvoer plaatsvindt. Het vocht lokaliseert zich rond de enkels. Patiënten klagen over vermoeide, rusteloze benen. Andere klachten zijn spataderen, hyperpigmentatie en als eindstadium een ulcus cruris (open been).

    Littekentherapie
    Door verschillende oorzaken kan een huid verhard, verkleurd, verkleefd of verdikt zijn. In zo’n geval kan de huidtherapeut met speciale technieken de doorbloeding verbeteren en de huid weer soepel maken. Daarnaast kunnen bepaalde producten of verbandmiddelen de jeuk en pijn verminderen en het litteken minder zichtbaar maken.

    Littekens ontstaan als de wondgenezing wordt verstoord. Zo’n verstoring kan verschillende oorzaken hebben, zoals een infectie, een slechte conditie of een slechte doorbloeding van het wondgebied. Sommige wonden genezen slecht op sommige plaatsen van het lichaam.

    We onderscheiden “gewone littekens”, atrofische littekens, hypertrofische littekens en keloidale littekens. Bij de meeste mensen geneest een wondje normaal. Er blijft dan een gewoon litteken over in de vorm van een smal streepje. Dit streepje kan wit van kleur worden of juist donkerder dan de normale huidskleur. Bij atrofische littekens is de huid onder het litteken afgenomen. Het litteken is vaak erg dun en ingetrokken. Hypertrofische littekens zijn brede, roze littekens. Bij een hypertrofisch litteken is te veel collageen weefsel gevormd. Een hypertrofisch litteken ligt boven de huid. Keloidale littekens zijn te vergelijken met hypertrofische littekens maar ze groeien over de grenzen van het wondgebied heen. Keloidale littekens ontstaan veelal na een trauma en komen meer dan gemiddeld voor bij negroide mensen.

    De huidtherapeut kan problemen behandelen die zich kunnen voordoen bij een litteken: hypertrofie (collageenophoping), roodheid, pijn, jeuk, verkleuring, verharding, verkleving, slechte doorbloeding, bewegingsbeperking en oedeem(vochtophoping). De meest voorkomende behandelingen zijn:

  • Massagetechnieken voor het verminderen van jeuk, pijn, hypertrofie, verklevingen, doorbloedingsstoornissen en oedeem;
  • Het aanbrengen van siliconenpleisters tegen roodheid, jeuk, hypertrofie, en verhardingen. Ze maken het litteken vlakker en soepeler waardoor klachten afnemen;
  • Glycolzuurpeeling: door de peeling wordt het bovenste laagje dode huidcellen verwijderd. Dat zorgt voor afvlakking van het litteken.